Zdarzenia wymagające przewozu pacjentów w gronie odległymi miejscami sprawiają, że pojawia się konieczność rozważenia dostępnych metod organizacji przejazdów dostosowanych do stanu zdrowia osób wymagających opieki. W literaturze specjalistycznej opisuje się różnorakie formy przewozu chorych, oraz czynniki wpływające na wybór środka transportu, takie jak rodzaj schorzenia, ograniczenia ruchowe czy potrzeba zastosowania określonego wyposażenia. Dopiero w tym kontekście pojawia się pojęcie międzynarodowy transport medyczny, rozumiany jako jedna z możliwości przewozu pacjentów, która bywa omawiana w publikacjach dotyczących logistyki medycznej i organizacji opieki w sytuacjach wymagających przemieszczania pacjentów w gronie krajami.
W materiałach branżowych zwraca się uwagę na konieczność implementacji procedur do warunków panujących podczas długich tras, zwłaszcza w sytuacji przewozów obejmujących granice państw. Opisywane są różnice w regulacjach prawnych, wymogach dokumentacyjnych oraz standardach dotyczących sposobu przygotowania osób chorych do podróży, w szczególności jeżeli potrzebna jest obecność personelu medycznego lub dostępu do sprzętu monitorującego podstawowe funkcje życiowe. Międzynarodowy transport medyczny jest w takich opracowaniach przedstawiany jako obszar, w którym bardzo duże znaczenie ma odpowiednie planowanie, obejmujące analizę trasy, dostęp do punktów medycznych a także przewidywanie ewentualnych trudności wynikających ze zmieniających się warunków drogowych lub czasowych.
Kolejne zagadnienia poruszane w publikacjach to logistyka samego przewozu, w tym przygotowanie pojazdów, ich wyposażenie i konieczność współpracy z instytucjami pośredniczącymi w przekraczaniu granic. Omawia się również wpływ czasu trwania podróży na samopoczucie pacjentów, zwłaszcza w sytuacji transportów realizowanych drogą lądową, gdzie warunki takie jak pozycja ciała, sposobność odpoczynku czy wymagane przerwy muszą być uwzględnione w planie przejazdu. Analizy pokazują, że ważne jest także właściwe zabezpieczenie dokumentacji medycznej i jej przystępność w trakcie całej podróży, co umożliwia na administrowanie stanu zdrowia pacjenta w razie konieczności podejmowania wyborów medycznych.
W opracowaniach dotyczących przewozów transgranicznych wskazuje się a dodatkowo, że międzynarodowy transport medyczny wiąże się z koordynacją pośród różnymi podmiotami, takimi jak placówki medyczne, centra logistyczne a także służby odpowiedzialne za ruch graniczny. Materiały te opisują również znaczenie komunikacji pomiędzy zespołami po obu wortalach granicy, ponieważ od zamiany informacji zależy płynność przebiegu całego procesu. W badaniach zwraca się uwagę na rozwój technologii wspierających monitorowanie pacjentów w trakcie transportu, a także na rosnące zainteresowanie analizą wpływu takich przewozów na stan zdrowia osób przewożonych na większe odległości, co projektuje przestrzeń do dalszych dyskusji w środowisku specjalistycznym.
Źródło: przewóz osób niepełnosprawnych warszawa.