Przewóz pacjenta między państwami może wyglądać całkiem inaczej w zależności od jego stanu zdrowia, długości trasy i warunków podróży. Jeszcze przed rozpoczęciem organizacji warto ustalić, czy osoba przewożona może skorzystać ze standardowego środka transportu, czy potrzebuje pojazdu przystosowanego do przewozu pacjentów. Znaczenie moraz sposób przemieszczania się chorego.
Całkiem inaczej planuje się przejazd osoby chodzącej, przeciwnie pacjenta poruszającego się na wózku, a jeszcze inaczej osoby, która przez całą trasę musi pozostawać w pozycji leżącej. W takich okolicznościach transport medyczny międzynarodowy wymaga uwzględnienia nie tylko samego przejazdu, lecz także czynności wykonywanych przed wyjazdem, w trakcie podróży i po dotarciu na miejsce. Na etapie planowania należy także określić przewidywany czas przejazdu, liczbę koniecznych przerw oraz sposobność wystąpienia sytuacji, które mogą wpłynąć na dalszy przebieg trasy.
Duże znaczenie ma aktualny stan pacjenta. Informacje przekazane przed podróżą powinny obejmować w głównej mierze rozpoznanie, przyjmowane leki, przebyte jakiś czas temu zabiegi a także występujące ograniczenia ruchowe. W praktyce właśnie najmniejsze elementy dotyczące zwyczajnego funkcjonowania często decydują o tym, jak należy przygotować przewóz. Jeżeli pacjent wymaga regularnego przyjmowania leków, należy uwzględnić ich dostępność w trakcie całej trasy, a nie tylko w momencie rozpoczęcia podróży. Identycznie wygląda kwestia korzystania z tlenu, zmiany pozycji ciała czy sprawdzeniu określonych parametrów. Przy długich przejazdach nie można traktować postoju tylko jako przerwy technicznej. Dla osoby chorej może on być niezbędny ze względu na odpoczynek, podanie leków, posiłek albo wykonanie określonych czynności związanych z opieką. Właściwie każdy z takowych elementów wpływa na rzeczywisty czas podróży.
Przewóz zagraniczny wiąże się też z formalnościami, których nie trzeba zostawiać na ostatnią chwilę. W współzależności od kierunku podróży mogą mieć znaczenie dokumenty pacjenta, informacje dotyczące leczenia oraz zasady przewożenia leków i wyposażenia medycznego przez granice. Jeżeli już trasa przebiega przez kilka państw, warto przedtem sprawdzić oczekiwania obowiązujące na całym odcinku, ponieważ przepisy i procedury mogą się różnić. Ważne jest też przekazanie dokumentacji w sposób umożliwiający szybkie zapoznanie się z najważniejszymi informacjami. Przy pacjencie, który był jakiś czas temu hospitalizowany, pomocne mogą być obowiązujące wypisy, wyniki badań a także zalecenia dotyczące dalszego postępowania. Brak potrzebnych danych może utrudnić podejmowanie wyborów w przypadku konieczności skorzystania z pomocy medycznej w trakcie podróży.
Na przebieg międzynarodowego przewozu wpływają również czynniki niezwiązane wprost ze stanem zdrowia. Pogoda, natężenie ruchu, roboty drogowe, opóźnienia na trasie czy konieczność zmiany planu mogą wydłużyć przejazd. Z tego powodu przy ustalaniu harmonogramu potrzebny jest pewien margines czasowy. Szczególnego znaczenia nabiera to wówczas, gdy pacjent ma zaplanowane przyjęcie do placówki medycznej o określonej godzinie. Warto uprzednio ustalić, kto odbierze pacjenta po dotarciu na miejsce i w jaki sposób zostanie on przetransportowany z pojazdu do budynku. Jeżeli już osoba korzysta z wózka, noszy albo innego sprzętu pomocniczego, również ten etap powinien zostać uwzględniony w planie. Transport medyczny międzynarodowy obejmuje zatem szereg decyzji zależnych od konkretnego przypadku, a z pozoru niewielkie ograniczenie ruchowe albo dodatkowa wymaganie pacjenta może mieć wpływ na organizację całej podróży.
Warto zobaczyć: transport międzymiastowy.